به گزارش فرانما محسن امیریوسفی، نایبرئیس خانه سینما، در یادداشتی که در اختیار رسانهها قرار گرفته، نسبت به طرحهای مطرحشده درباره لزوم کنترل سینمای زیرزمینی واکنش نشان داده و تأکید کرده است که پیش از هرگونه تصمیمگیری، باید ریشههای شکلگیری این جریان سینمایی را شناخت.
«سینمای زیرزمینی نتیجه سالها محدودیت و سانسور است»
امیریوسفی در این یادداشت با اشاره به خاستگاه سینمای زیرزمینی نوشت:
«بهجای تلاش بیهوده برای کنترل سینمای زیرزمینی، ابتدا باید بفهمیم چرا این نوع سینما به وجود آمد و چنین رشد کرد. سینمای زیرزمینی در پاسخ به سالها محدودیت، توقیف و سانسور لجامگسیخته شکل گرفت و صدای نسل جوانی است که دیگر اهمیتی به پروانه ساخت، پروانه نمایش و سانسور نمیدهند.»
او تأکید کرده است که ماهیت سینمای زیرزمینی اصولاً کنترلناپذیر و ضد نظارت است و هر نقدی نسبت به آن باید با درک این واقعیت همراه باشد.
بحران معیشتی سینماگران و ناکارآمدی ساختارهای نظارتی
امیریوسفی در ادامه با اشاره به شرایط سخت اقتصادی اهالی سینما و بحران بیکاری در صنوف مختلف نوشت:
«علیرغم تلاش سینماگران مستقل و بخش خصوصی، امکانات عمومی و مجوزهای سینمایی بیشتر در اختیار گروهی خاص است. امیدوارم حداقل برای حذف پروانه ساخت چارهای اندیشیده شود تا کسانی که هنوز تمایل به فیلمسازی در این چارچوب دارند، آزادانهتر کار کنند.»
او یادآور شد که هیئترئیسه خانه سینما و بسیاری از صنوف سینمایی طی یک سال گذشته تلاش کردهاند تا شورای پروانه ساخت برچیده شود و مسیر تولید آثار سینمایی تسهیل گردد.
«تعجبآور است که برخی بهدنبال کنترل سینمای مستقل هم هستند»
امیریوسفی در پایان یادداشت خود با انتقاد از برخی دیدگاهها نوشت:
«باعث تعجب است که کسانی در سینما قانع به کنترل و نظارت اجباری بر سینمای ایران نیستند و درصدد کنترل سینمای زیرزمینی و مستقل هم هستند.»
او تأکید کرد که چنین رویکردهایی نهتنها کمکی به وضعیت سینما نمیکند، بلکه شکاف میان جریانهای رسمی و مستقل را بیشتر خواهد کرد.
Amiryousefi Responds to Calls for Regulating Iran’s Underground Cinema
According to Faranema, Mohsen Amiryousefi, vice president of the House of Cinema, has issued a statement addressing recent discussions about the need to regulate underground cinema in Iran. He argues that before attempting to control this movement, policymakers must understand why it emerged and expanded.
Amiryousefi wrote:
“Underground cinema is a response to years of restrictions, bans and uncontrolled censorship. It represents a young generation that no longer cares about production permits, screening licenses or censorship.”
He emphasized that underground cinema is inherently uncontrollable and anti-supervision.
Amiryousefi also highlighted the economic crisis affecting filmmakers and the inefficiency of current regulatory structures, noting that most public resources and permits remain in the hands of a limited group. He reiterated that the House of Cinema has pushed for the abolition of the production permit council to ease filmmaking conditions.
He concluded:
“It is surprising that some who are not satisfied with mandatory control over official cinema now seek to regulate underground and independent cinema as well.”
