به گزارش فرانما، گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد در پی درگذشت بهرام بیضایی، کارگردان، نمایشنامهنویس و پژوهشگر برجسته سینما و تئاتر ایران، بیانیهای صادر کرد. در این بیانیه، بیضایی بهعنوان «فخر ادب و هنر ایران» و استاد و همکار برجسته این دانشگاه در ۱۵ سال اخیر یاد شدهاست.
جزئیات بیانیه
- بیضایی درست در روز تولد ۸۷ سالگیاش، پنجم دی چشم از جهان فروبست؛ روزی که به احترام زادروزش و همزمان با درگذشت اکبر رادی، «روز نمایشنامهنویس» نامیده شده است.
- در بیانیه آمده است: «او بارها گفته بود موطن و مسلک او عالم فرهنگ است. عشقی عظیم به ایران داشت و بهرغم تنگنظریها علیه او و خانوادهاش، لحظهای از برکشیدن و پاس داشتن میراث فرهنگی ایران دست نکشید.»
- دانشگاه استنفورد اعلام کرد بزودی جلسهای در بزرگداشت زندگی و آثار این هنرمند ایراندوست و ایرانشناس برگزار خواهد شد.
اشاره به آثار و تلاشها
بیضایی پنج سال پیش تلاش حماسی و درخشان خود را برای تکمیل متن «داشآکل بهگفتهی مرجان» به پایان رساند؛ متنی که نشاندهنده استمرار خلاقیت و دغدغههای فرهنگی او بود.
سپاسگزاری از همراهی مژده شمسایی
در بخش دیگری از بیانیه، گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد از مژده شمسایی، همسر و همراه بیضایی، قدردانی کرده و نوشته است: «بیهمدلی و همراهی او، زندگی بیضایی در این سالها از لونی دیگر میبود.»
یادکردی از شاهنامه
بیانیه با یادکردی از شاهنامه پایان مییابد: «اگر مرگ داد است، بیداد چیست.» جملهای که بیضایی عمری در آن زیست و آن را بخشی از نگاه فلسفی و هنری خود قرار داده بود.
Stanford University Statement on Bahrām Beyzā’i’s Passing
Stanford’s Iranian Studies program mourned the death of Bahrām Beyzā’i, calling him “a towering figure of Iranian art.” The statement highlighted his immense love for Iran, his dedication to cultural heritage despite hardships, and his final effort in completing Dash Akol as Told by Marjan. The program also thanked Mojdeh Shamsā’i for her support and announced a memorial event.
