به گزارش فرانما، شادمهر راستین، فیلمنامهنویس و مدرس سینما، در گفتوگو با فرانما درباره تولیدات فیلمهای کوتاه انجمن سینمای جوان و جایگاه فیلمسازان کوتاه در ایران تأکید کرد که این آثار باید بهعنوان تجربههای آموزشی دیده شوند و نه در قیاس با سینمای تجاری.
جایگاه فیلم کوتاه
راستین گفت: «بیشتر هزینه این فیلمها از پول توجیبی خود بچههاست. آنها جوانی و زمانشان را گذاشتهاند. این فیلمها نقدناپذیر نیستند، اما نقد باید در جهت بهتر شدن باشد، نه اینکه بگوییم دیگر فیلم نساز.»
او افزود: «هر نوع مقایسه تولیدات سینمای جوان با سینمای تجاری و بدنه غلط است. اما مقایسه فیلم کوتاه با آثار هنری و تجربی درست است، چون باید ببینیم مسیر داستانگویی، کارگردانی و بازیگری در این آثار چگونه پیش میرود.»
چالشهای فیلم کوتاه
به گفته راستین، فیلم کوتاه امروز با مشکلاتی چون تدوین شتابزده، شباهت به کلیپ، و پرهیز از طرح موقعیتهای چالشبرانگیز روبهروست. او تأکید کرد: «فیلم کوتاه باید مسائل مهمی را مطرح کند؛ مسائلی که شاید در فیلم بلند فرصت طرح آنها نباشد. تماشاگر از فیلم کوتاه انتظار پایان قطعی ندارد، بلکه انتظار طرح پرسش دارد.»
نقش اجتماعی
راستین با اشاره به ظرفیت فیلم کوتاه برای طرح مسائل اجتماعی گفت: «یک جوان با دوربینش میتواند معضلی را ببیند و آن را مطرح کند. مثلاً پرسش درباره نیروی کار پس از مهاجرت افغانستانیها یا وضعیت سینمایی که به جای پویایی، حالت مخدر پیدا کرده است.»
او هشدار داد: «وقتی کودک ۹ ساله امروز در سینما فقط کمدی و مسخرهبازی میبیند، در ۱۵ سالگی دیگر به سینمای ایرانی علاقهای ندارد. در حالی که سینمای جوان در شهرستانها با علاقهمندی رشد میکند، اما در قیاس با سینمای تجاری تهران کماهمیت جلوه داده میشود.»
ضرورت نمایش گسترده
راستین تأکید کرد: «سینمای جوان فقط باید با خودش مقایسه شود. همه چیز باید به مخاطب داده شود تا خودش انتخاب کند. هیچ چیزی نباید فیلتر شود. اگر جشنوارهای برگزار میشود، باید همه نوع فیلم کوتاه، از تجربی و هنری تا کمدی، در سانسهای متعدد نمایش داده شود.»
او افزود: «ایران مرکز تولید فیلم کوتاه است. وقتی جشنوارهای مانند روتردام آثار جهان را نمایش میدهد، ایران حتی فرصت ندارد همه محصولات خود را نشان دهد. بیش از ۱۸۰۰ فیلم وجود دارد که باید بدون محدودیت نمایش داده شوند.»
ترس فیلمسازان
راستین در پایان گفت: «فیلمسازان جوان امروز محتاط شدهاند. فیلمی که ادعا دارد حرف بزرگی بزند، از ترس گلدرشتی و شعاری شدن، اصلاً حرف نمیزند. این وضعیت بدتر از سانسور است، زیرا در جامعهای ملتهب، فیلمساز باید شجاعانه سخن بگوید.»
گفتوگو و تصویر: امیر حمیدینوید، عاطفه حسینزاده و کامیار معصومی
Shadmehr Rastin: Short Films Must Be Seen, Not Compared to Commercial Cinema
Iranian screenwriter and cinema instructor Shadmehr Rastin emphasized that short films by young filmmakers should be viewed as educational experiences, not compared to commercial cinema. He highlighted challenges such as rushed editing, avoidance of complex themes, and filmmakers’ fear of speaking openly. Rastin called for broader screenings of short films in Iran, stressing their social impact and the need for fearless storytelling.
