به گزارش فرانما، پدرو آلمودوار، فیلمساز سرشناس اسپانیایی، در گفتوگویی تازه درباره فیلم جدیدش «کریسمس تلخ» (Amarga Navidad) تأکید کرد که این اثر بیش از هر فیلم دیگری در کارنامهاش به تجربههای شخصی و زیسته او نزدیک است. این فیلم که در جشنواره کن 2026 به نمایش درآمده، با روایت دو شخصیت درهمتنیده، مرز میان واقعیت و تخیل را بهگونهای تازه و پیچیده بررسی میکند.
روایت دوگانه؛ بازتابی از ذهن آلمادوار
در «کریسمس تلخ»، آلمادوار داستان را از زاویه دید دو شخصیت دنبال میکند:
- رائول (با بازی لئوناردو اسباراگلیا)، کارگردانی که در حال نوشتن فیلمنامهای درباره زندگی یک فیلمساز زن است.
- السا (با بازی باربارا لنی)، فیلمسازی کالت که دچار حملات اضطرابی و میگرنهای شدید است.
رائول هنگام نوشتن فیلمنامه، با پرسشهای اخلاقی درباره استفاده از زندگی واقعی دیگران در آثار داستانی روبهرو میشود؛ موضوعی که آلمادوار آن را «هسته اصلی فیلم» میداند.
شخصیت مونیکا؛ صدای وجدان فیلمساز
آلمادوار میگوید شخصیت مونیکا (آیتانا سانچس-خیخون)، دستیار رائول، در نسخه اولیه داستان وجود نداشت و «در میانه نوشتن، خودش وارد داستان شد». او این شخصیت را بازتابی از پرسشهای درونی خودش میداند:
«مونیکا همان صدایی است که مرا از خودم میپرسد: آیا در روایت زندگی دیگران دچار خودکامگی نشدهام؟ آیا از مرز اخلاقی عبور نکردهام؟»
مرز باریک میان واقعیت و تخیل
آلمادوار تأکید میکند که «کریسمس تلخ» بیش از آثار پیشینش مانند «آموزش بد» یا «آغوشهای گسسته» به موضوع اتوفیکشن نزدیک است. او میگوید:
«اینبار آنقدر کامل به این موضوع پرداختهام که شاید دیگر هرگز به آن بازنگردم.»
الهام از یک داستان کوتاه قدیمی
این فیلم اقتباسی از داستان کوتاهی است که آلمادوار «سالها پیش» نوشته بود؛ داستانی درباره السا، دوستش پاتریسیا و سفری که به لانزاروته میروند. او میگوید پایان فیلم برای خودش هم «غافلگیرکننده» بوده است.
لانزاروته؛ یک شخصیت مستقل
آلمادوار درباره انتخاب جزیره لانزاروته میگوید:
«این جزیره شبیه هیچجای دیگر نیست؛ منظرهای ذهنی و فراواقعی دارد. تاریکی و بافت آتشفشانیاش آن را به مکانی مناسب برای پنهانشدن یا سوگواری تبدیل میکند.»
بازیگران و سکانسهای شاخص
آلمادوار از پاتریک کریادو، بازیگر نقش بو، بهعنوان «بازیگری جوان و شگفتانگیز» یاد میکند و سکانس رقص او با موسیقی گریس جونز را یکی از صحنههای کلیدی فیلم میداند. او میگوید این صحنه «نه برای جذابیت جنسی، بلکه برای انتخاب بازیگر» اهمیت دارد.
آیا آلمادوار دوباره فیلم انگلیسی خواهد ساخت؟
آلمادوار میگوید تجربه ساخت فیلم «اتاق کناری» (The Room Next Door) با بازی تیلدا سوینتن و جولیان مور به او ثابت کرده که میتواند به زبان انگلیسی کار کند. او اکنون در حال مطالعه چند متن انگلیسی است و احتمال میدهد «در آینده» دوباره فیلمی به این زبان بسازد، اما تنها اگر موضوع «به جهان شخصی او نزدیک باشد».
Pedro Almodóvar Says “Bitter Christmas” Is His Most Personal Film Yet
According to Faranema, Spanish auteur Pedro Almodóvar describes his new film Bitter Christmas (Amarga Navidad) as one of the most personal works of his career. The film follows two intertwined protagonists — Raul (Leonardo Sbaraglia), a director writing a screenplay, and Elsa (Bárbara Lennie), a cult filmmaker whose life inspires his script.
As Raul struggles with the ethics of using real people as material for fiction, Elsa deals with panic attacks and migraines. Meanwhile, Beau (Patrick Criado), her firefighter‑stripper boyfriend, brings humor to the story, and Monica (Aitana Sánchez‑Gijón) becomes the moral compass of the narrative.
Almodóvar says Monica “appeared unexpectedly” during the writing process and represents the questions he asks himself as a filmmaker. He explains that the film explores the thin line between reality and fiction, a theme he previously touched on in Bad Education and Broken Embraces, but “never as definitively as in this film.”
The director also highlights the importance of Lanzarote, calling the volcanic island “a mental landscape” that becomes a character in the story.
Almodóvar says he may return to English‑language filmmaking if he finds material that aligns with his artistic world, noting his positive experience directing The Room Next Door with Tilda Swinton and Julianne Moore.