به گزارش فرانما، عوامل فیلم سینمایی «غبار میمون» در نشست پرسشوپاسخ این اثر، از روند شکلگیری فیلمنامه، چالشهای تولید و انتخاب ژانر تریلر سیاسی ـ پلیسی گفتند؛ فیلمی که بر اساس پروندههای واقعی ساخته شده و یکی از آثار حاضر در بخش مسابقه سینمای ایرانِ چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر است.
نشست رسانهای فیلم «غبار میمون» به کارگردانی آرش معیریان شامگاه ۱۱ بهمن در سالن ۱۲ پردیس سینمایی ملت برگزار شد. در این نشست، آرش معیریان (کارگردان)، امیر بوالی (نویسنده فیلمنامه)، سعید مرادی (تهیهکننده) و امیر ولیخانی (طراح جلوههای ویژه) حضور داشتند و به پرسشهای خبرنگاران پاسخ دادند.
تجربه ژانرهای مختلف و ورود به تریلر سیاسی
آرش معیریان در ابتدای نشست با اشاره به سابقه طولانی خود در سینما گفت: حدود ۳۵ سال است که در سینما فعالیت میکنم و از ابتدا علاقهمند به تجربه ژانرهای مختلف بودهام. هرچند بخش زیادی از آثارم در فضای کمدی ساخته شده، اما همواره تلاش کردهام ژانرهای دیگر را نیز تجربه کنم.
او افزود: فیلمنامه «غبار میمون» برایم جذابیت ویژهای داشت. هر ژانر جهان و ریتم خاص خود را دارد و تریلر سیاسی ـ پلیسی، از سینماییترین فرمهاست. ژانری که میتواند مخاطب را درگیر کند و همزمان دغدغهمند باشد.
فاصله با آثار قبلی و انتظار متفاوت از مخاطب
این کارگردان با اشاره به تفاوت «غبار میمون» با فیلمهای پیشین خود تصریح کرد: انتظار ندارم مخاطبانی که آثار کمدی مرا دوست داشتند، الزاماً به همان اندازه با این فیلم ارتباط بگیرند. اما امیدوارم توانسته باشیم ظرفیتهای فیلمنامه را به تصویر بکشیم، چراکه ژانر تریلر سیاسی ـ پلیسی، یکی از جذابترین گونههای سینمایی است.
چالشهای تولید و توقف در مسیر پیشتولید
سعید مرادی، تهیهکننده فیلم، درباره دشواریهای ساخت «غبار میمون» توضیح داد: در مرحله پیشتولید با وقفهای جدی مواجه شدیم. همزمانی پروژه با جنگ ۱۲روزه باعث توقف کار شد و حتی برخی از عوامل از ادامه همکاری انصراف دادند. با این حال، پیشتولید جدیدی را آغاز کردیم و پس از تغییر برنامهریزی، توانستیم پروژه را به سرانجام برسانیم.
او افزود: بخشی از کار در ارمنستان انجام شده بود. اما با بازنگری در برنامهها، مسیر تولید اصلاح شد و خوشبختانه پروژه بدون چالش جدی دیگری به پایان رسید.
فیلمنامهای مبتنی بر واقعیت
امیر بوالی، نویسنده فیلمنامه، با تأکید بر اهمیت ژانر اکشن و امنیتی گفت: اکشن یکی از جذابترین ژانرهای سینمایی است و دغدغه شخصی من بود که در این فضا کار کنم. برایم مهم بود که نیروی امنیتی چگونه ترسیم میشود و این فضا چه مختصاتی دارد.
او تأکید کرد: تقریباً هیچ موقعیتی در فیلم وجود ندارد که ارجاعی به واقعیت نداشته باشد. «غبار میمون» بر پایه پروندههای واقعی شکل گرفته، هرچند جهان فیلمنامه فراتر از یک یا دو پرونده خاص است. و حاصل پژوهشهای گستردهای است که در روند نگارش انجام شد.
نسخه سینمایی و سریالی
معیریان در پاسخ به پرسشی درباره ساختار فیلم و شباهت برخی تصاویر به راش توضیح داد: این فیلمنامه هم نسخه سینمایی دارد و هم نسخه سریالی. برای نسخه سینمایی، دکوپاژی کاملاً متفاوت از سریال در نظر گرفته شده و اگر در جایی ضعفهایی دیده شده، قابل بررسی است.
مرادی نیز در تکمیل این توضیح گفت: نسخه سریالی اثر با نامی متفاوت ارائه خواهد شد. و شاید تنها حدود ۱۰ درصد از موقعیتهای آن با نسخه سینمایی مشترک باشد.
جلوههای ویژه و باورپذیری فضا
امیر ولیخانی، طراح جلوههای ویژه فیلم، درباره روند تولید تصاویر توضیح داد: ما برای فیلمبرداری به کشورهای مختلف سفر نکردیم و بسیاری از فضاها بهصورت ویژوال طراحی و اجرا شد. خوشبختانه جلوههای ویژه فیلم باورپذیر از کار درآمده و واکنشها نسبت به این بخش مثبت بوده است.
“Ghabar-e Mimoon” Based on Real Cases; The Appeal of Political Thrillers
According to Faranema, the Iranian film Ghabar-e Mimoon, directed by Arash Moeirian, is a political-police thriller inspired by real-life cases and currently competing in the Cinema of Iran section of the 44th Fajr Film Festival. During a Q&A session, the filmmakers discussed the research-based screenplay, production challenges, and the growing appeal of political thrillers in contemporary Iranian cinema. The film also has a separate serial version, developed with a different narrative structure.
