به گزارش فرانما، نشست خبری فیلم سینمایی «سقف» به کارگردانی ابراهیم امینی و تهیهکنندگی سعید خانی، شامگاه ۱۹ بهمن در پردیس ملت برگزار شد. در این نشست، کارگردان، تهیهکننده و نویسنده فیلم درباره روند ساخت اثر، نگاه اجتماعی فیلم، الهامهای اولیه و فضای احساسی این روزهای سینما صحبت کردند.
تسلیت به خانوادههای داغدار و یاد جواد گنجی
سعید خانی، تهیهکننده فیلم، در آغاز نشست گفت:
«کشته شدن هموطنان را تسلیت میگویم. همچنین به خانواده زندهیاد جواد گنجی، همکار عزیزمان، تسلیت میگویم.»
ابراهیم امینی نیز افزود:
«به همه کسانی که در این یک ماه اخیر آسیب دیدهاند تسلیت میگویم. از تماشاگران سالن شماره یک عذرخواهی میکنم؛ کیفیت صدا و موسیقی خوب نبود و دیالوگها شنیده نمیشد.»
نویسنده: شرایط امروز طبیعی نیست؛ باید ایدهای جمعی برای خروج از این وضعیت پیدا کنیم
محمد حسامفر، نویسنده فیلم، با اشاره به فضای اجتماعی این روزها گفت:
«اتفاقاتی که رخ داده طبیعی نیست؛ نه اقتصاد، نه خشونت، نه مشروعیتزدایی از نهادها. با روبوسی مشکلات حل نمیشود. باید کمک کنیم یک ایده جمعی خلق شود تا از این وضعیت بیرون بیاییم و فردایی داشته باشیم که در آن تحقیر کمتری رخ دهد.»
امینی: «سقف» ثبت یک واقعه است؛ حس وحدت بعد از جنگ برایم مهم بود
کارگردان درباره انگیزه ساخت فیلم گفت:
«قبل از فراخوان فارابی، در روزهای جنگ دغدغه داشتم این واقعه را ثبت کنم. احساس میکردم در بازه مهمی از تاریخ هستیم. بعد از جنگ، حس همدلی و وحدت داشتیم؛ حس کردیم یک ملت هستیم. دوست داشتم این حس را ثبت کنم.»
او افزود:
«وقتی فراخوان فارابی منتشر شد، در پیچینگ شرکت کردیم و بعد با سعید خانی همراه شدیم و پروژه به شکل حرفهای پیش رفت.»
چرا فصل جنگ در فیلم متفاوت است؟
امینی درباره تفاوت فضای فیلم با واقعیت خردادماه گفت:
«در ابتدا قصد داشتیم خرداد را بازسازی کنیم، اما طبیعت اجازه نمیداد؛ پاییز رسیده بود. بنابراین از واقعگرایی فاصله گرفتیم و میزان اخبار روزانه را کم کردیم تا وضعیت عمومیتر و قابل تعمیم باشد.»
«سقف» و «چشم بادومی»؛ دو ژانر متفاوت اما با یک خط مشترک
کارگردان درباره تفاوت این فیلم با اثر قبلیاش گفت:
«ایده «سقف» از خودمان شکل گرفت و سفارشی نبود. ممکن است ژانر دو فیلم متفاوت باشد؛ «چشم بادومی» مناسب جشنوارهها بود و «سقف» به سینمای بدنه نزدیکتر است. اما هر دو یک خط مشترک دارند: محوریت خانواده و مسئله هویت.»
نویسنده: فیلمنامه جمعوجورتر از «چشم بادومی» است
حسامفر درباره نقدهای واردشده به فیلمنامه گفت:
«ما چنین تصوری نداریم. فیلمنامه «سقف» جمعوجورتر از «چشم بادومی» است، هرچند موضوع «چشم بادومی» جسورانهتر بود.»
او درباره صحنه حیوانآزاری نیز گفت:
«هیچ صحنهای وجود ندارد که حیوانی اذیت شده باشد. نه قصدش را داشتیم و نه مربی اجازه میداد.»
امینی: دغدغه نسل «زِد» را دارم؛ زبان مشترک نداریم
کارگردان درباره توجه به نوجوانان و جوانان گفت:
«با نسل نوجوان معاشرت میکنم و سعی میکنم دنیای آنها را بفهمم. فاصلهای بین ما و دهه هشتادیها افتاده و دوست دارم این فاصله را پر کنم. کانسپت ذهنی آنها متفاوت است و زبان مشترکی نداریم.»
احساس همدلی دوران جنگ؛ رؤیایی که امروز کمرنگ شده
امینی درباره انگیزه اصلی ساخت فیلم گفت:
«احساس خوب با هم بودن و همدلی در دوران جنگ باعث شد این فیلم را بسازم؛ چیزی که امروز شبیه یک رؤیاست.»
فیلم نمادگرا نیست؛ هدف این بود حال مخاطب خوب شود
کارگردان افزود:
«قصد نداشتیم فیلم نمادگرا بسازیم، اما نمیتوان جلوی برداشت مخاطب را گرفت. تلاش کردیم فیلمی بسازیم که حال مخاطب را خوب کند.»
او تأکید کرد:
«نمیخواستم مستقیم درباره جنگ فیلم بسازم؛ ممکن بود بخشی از مخاطبان را دور کند.»
تحقیر؛ تم اصلی فیلم
امینی درباره مضمون فیلم گفت:
«تحقیر تم اصلی فیلم است؛ احساسی که در زندگی روزمره تجربه میکنیم، از روابط فردی تا روابط سیاسی و اجتماعی. تلاش کردیم بدآموزی نداشته باشیم چون فیلم را برای خانوادهها ساختیم.»
حسامفر: باید فکر کنیم چه شد که مرگ چند هزار نفر برایمان عادی شد
نویسنده در پایان گفت:
«امیدوارم فیلم دیده شود و مخاطب با آن همدلی کند. از هر جناحی که هستید، فکر کنید چه زمانی مرگ چند هزار نفر برای ما عادی شد؟ این طبیعی نیست. باید فکر کنیم چگونه از این چرخه تاریخی خارج شویم.»
Director of “Saghf”: The Feeling of Unity During Wartime Inspired This Film
At the Fajr Film Festival Q&A, director Ebrahim Amini explained that Saghf was inspired by the sense of unity and solidarity people experienced during wartime. The cast and crew discussed the film’s themes of humiliation, generational gaps, and the emotional climate of today’s society, emphasizing that the film aims to uplift audiences rather than depict war directly.
