به گزارش فرانما، فریدون جیرانی در گفتوگویی تازه، ارزیابی صریحی از نقش مسعود فراستی در برنامه تلویزیونی هفت ارائه کرد. او گفت فراستی در عمل به تریبون صدا و سیما علیه جریان روشنفکری تبدیل شد. این اظهارات نگاهی انتقادی به سازوکار نقد در تلویزیون ملی طرح میکند.
جیرانی توضیح داد که انتخاب فراستی بهعنوان منتقد ثابت، توازن گفتوگو را در برنامه تغییر داد. به گفته او، نقدهای تند و پیدرپی، فضای همسخنی را محدود کرد. در نتیجه، گفتوگوها بیشتر به رویارویی گفتمانی بدل شد.
او افزود که هدف اولیه هفت، ایجاد بحث تخصصی درباره سینما بود. با این حال، جهتگیری منتقد ثابت، ذائقه برنامه را تحت تأثیر قرار داد. بنابراین، وزن برنامه از نقد تحلیلی به تقابل فکری چرخید.
پیشینه و زمینه
برنامه هفت از سال ۱۳۸۹ روی آنتن رفت. این برنامه با الگوی گفتوگوی چالشی طراحی شد. فراستی یکی از شناختهشدهترین چهرههای منتقد آن بود. حضور او بارها واکنش سینماگران و مخاطبان را برانگیخت.
نکات برجسته
- محور ادعا: جیرانی میگوید فراستی تریبون صدا و سیما علیه روشنفکری شد.
- تأثیر بر محتوا: نقدهای تند، تعادل گفتگوهای تخصصی را تغییر داد.
- اهمیت خبری: بحث تازه درباره مرز نقد سینمایی و جهتگیری رسانهای.
Jirani: Farassati Was IRIB’s Platform Against the Intellectual Movement
English Summary: In a recent interview, filmmaker Fereydoun Jirani claimed that critic Masoud Farassati effectively became IRIB’s platform against Iran’s intellectual movement on the TV program “Haft.” Jirani argues that Farassati’s harsh critiques shifted the show from analytical debate to ideological confrontation.
