جیمز کامرون: چگونه می‌توان از غرق شدن تایتانیک جان سالم به در برد

به گزارش فرانما و به نقل از هالیوود ریپورتر، جیمز کامرون کارگردان برنده اسکار و خالق فیلم «تایتانیک»، در گفت‌وگویی تازه توضیح داد اگر خود را در شب غرق شدن کشتی تایتانیک در سال ۱۹۱۲ می‌یافت، چه راهی برای نجات انتخاب می‌کرد.

راهکار کامرون برای بقا

کامرون گفت اگر به‌عنوان یک مسافر درجه دوم و تنها در کشتی حضور داشت و امکان دسترسی مستقیم به قایق‌های نجات نداشت. بهترین کار این بود که در لحظه‌ی آغاز تخلیه، کنار کشتی بایستد و با پرتاب خود به آب در نزدیکی قایق تازه رها شده، به آن برسد. او توضیح داد: «بیشتر مردم جرأت نداشتند به آب بپرند، چون باور نمی‌کردند کشتی واقعاً غرق شود. اما اگر مطمئن بودید و قایق نجاتی در دسترس نبود، باید درست کنار قایق در لحظه‌ی رها شدن به آب می‌پریدید. سرنشینان قایق شما را بالا می‌کشیدند، چون همه از عرشه شاهد بودند.»

مقایسه با روایت فیلم

در فیلم «تایتانیک» (۱۹۹۷)، شخصیت جک داوسون (با بازی لئوناردو دی‌کاپریو) تصمیم می‌گیرد تا آخرین لحظه روی کشتی بماند. تصمیمی که با اطلاعات محدود آن زمان منطقی بود. کامرون افزود که اگر رز (کیت وینسلت) در قایق نجات می‌ماند، شاید شانس بقای جک بیشتر می‌شد. همین «بازی ذهنی» و پرسش از اینکه هر فرد در آن شرایط چه می‌کرد، بخشی از جذابیت فیلم است.

نگاه کامرون به تاریخ و تخیل

کامرون اشاره کرد که بارها با کارشناسان تایتانیک این «بازی چه می‌شد اگر» را انجام داده است. از اینکه اگر به گوش کاپیتان می‌رسید چه راهی برای نجات همه وجود داشت، تا تصور اینکه یک مسافر زمان در کشتی گرفتار شود و ناچار به یافتن راهی برای بقا باشد.

آثار اخیر

کامرون هم‌اکنون با فیلم تازه‌اش «آواتار: آتش و خاکستر» روی پرده سینماهاست و در گفت‌وگو با هالیوود ریپورتر تأکید کرده که آماده است پس از مجموعه آواتار، داستان‌های دیگری را روایت کند.

James Cameron on Surviving Titanic

Oscar-winning director James Cameron explained that the best survival tactic during Titanic’s sinking would have been to jump into the water near a lifeboat as it launched, ensuring rescue. He contrasted this with Jack and Rose’s choices in his 1997 film, highlighting the “play-along” appeal of imagining what one would do.