• ارتباط با ما
  • «غوطه‌ور»؛ روایت روان یک جنایت

    به گزارش فرانما، عوامل فیلم سینمایی «غوطه‌ور» در نشست خبری این اثر، از منطق روایی، نگاه متفاوت به ژانر جنایی ـ اجتماعی و چالش‌های ساخت فیلمی پلیسی با روایتی روان سخن گفتند. «غوطه‌ور» به کارگردانی جواد حکمی از آثار حاضر در بخش مسابقه سینمای ایرانِ چهل‌وچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر است.

    نشست رسانه‌ای این فیلم شامگاه ۱۱ بهمن در پردیس سینمایی ملت برگزار شد و مهران غفوریان، محسن قصابیان، محمدحسین هاشمی گلپایگانی (تهیه‌کننده) و جواد حکمی (کارگردان) در کنار اجرای سونیا پوریامین در آن حضور داشتند.

    منطق روایی و تفاوت با نمونه‌های مشابه

    جواد حکمی در ابتدای نشست، در پاسخ به پرسشی درباره شباهت‌های احتمالی «غوطه‌ور» با فیلم «بی‌خوابی»، توضیح داد: در «بی‌خوابی»، شرایطی وجود داشت که شخصیت اصلی دچار تردید می‌شد و اطرافیانش تصور می‌کردند توهم زده است. اما در «غوطه‌ور»، قهرمان داستان با وجود شواهدی که علیه اوست، باور قلبی دارد که مسیر درستی را طی می‌کند.

    او افزود: تفاوت سینمای مدرن و سینمای توحیدی دقیقاً همین‌جاست. در سینمای مدرن، انسان‌محوری و فردیت اهمیت دارد، اما در سینمای توحیدی، قهرمان در ارتباط با امر قدسی تعریف می‌شود. حتی اگر در ظاهر شکست بخورد، کشف حقیقت برای او مهم‌ترین اصل است.

    تلاش برای تنوع ژانری در سینمای ایران

    این کارگردان تأکید کرد: تلاش ما این بود که «غوطه‌ور» در قالب یک فیلم جنایی و اجتماعی ساخته شود تا مخاطب سینمای ایران با گونه‌های کمتر تجربه‌شده نیز ارتباط بگیرد. سینمای ما نباید فقط به چند ژانر محدود شود.

    حکمی درباره شخصیت پلیس فیلم که نمی‌تواند همکارانش را قانع کند، گفت: قهرمان ما فردی تک‌روست و همین ویژگی باعث می‌شود از سوی سیستم و همکارانش پس زده شود. این تک‌روی، نقطه ضعف شخصیت است و آگاهانه برای او طراحی شده تا در موقعیتی بحرانی گرفتار شود.

    نگاه اجتماعی و قهرمان جسور

    محسن قصابیان، بازیگر فیلم، با اشاره به مضمون اجتماعی «غوطه‌ور» گفت: جامعه به آدم‌های جسور نیاز دارد؛ افرادی که گاهی برای سلامت جامعه، تصمیم‌های متفاوت می‌گیرند. شخصیت حسن کارخانه هم چنین فردی است. شاید لازم باشد در شرایط بحرانی، برخی چارچوب‌ها را کنار بزند. اگر او این کار را نمی‌کرد، چه انتخاب دیگری پیش رو داشت؟

    او افزود: جامعه‌ای بهتر خواهیم داشت اگر افراد راست‌گو، شجاع و مسئولیت‌پذیر باشند و فیلم تلاش می‌کند چنین نگاهی را مطرح کند.

    روایت پلیسی بدون گره‌های اضافه

    مهران غفوریان، دیگر بازیگر فیلم، با اشاره به تجربه تماشای «غوطه‌ور» گفت: پیش از این نشست فیلم را ندیده بودم، اما با یک قصه روان پلیسی روبه‌رو شدم که گره‌های بی‌دلیل و اضافی نداشت. این ویژگی برای من جذاب بود. جواد حکمی به‌عنوان یک کارگردان فیلم‌اولی، جسارت زیادی به خرج داده و بعد از فیلم‌برداری هم با اثرش کلنجار رفته است.

    او البته اشاره کرد که برخی صحنه‌ها در نسخه نهایی حذف شده‌اند.

    رفاقت، قانون و مرزهای اخلاقی

    حکمی درباره حضور یک کاراکتر بسیجی در فیلم توضیح داد: پیام احمدی‌نیا در نقش حمزه، صافکار ماشینی است که شب‌ها در ایست‌های بازرسی فعالیت می‌کند و دوست صمیمی شخصیت اصلی است. پلیس بر اساس شواهد نمی‌تواند خلاف قانون عمل کند، اما حسن کارخانه به دلیل باور قلبی‌اش ناچار می‌شود برخی چارچوب‌ها را بشکند و حمزه هم در این مسیر به او کمک می‌کند. با این حال، بی‌قانونی در جایی باعث خدشه‌دار شدن رفاقت آن‌ها می‌شود.

    پرداخت به بحران جنسی با چارچوب اخلاقی

    این کارگردان درباره پرداخت به موضوع بحران جنسی در فیلم گفت: سینمای اجتماعی همواره با چالش‌های حساس روبه‌روست. ما درباره این بحران صحبت کرده‌ایم، اما تلاش داشتیم از فضای تهییج و تحریک فاصله بگیریم و موضوع را در چارچوب حیا و شرع مطرح کنیم.

    او افزود: «غوطه‌ور» سانسور یا حذف نداشته، اما حتماً رده‌بندی سنی دارد. این موضوع از دغدغه‌های اصلی گروه سازنده بود، چون نمی‌توان به‌سادگی از کنار چنین مسائل اجتماعی گذشت.

    نام فیلم و نگاه شخصی کارگردان

    حکمی در پایان درباره انتخاب نام فیلم گفت: عنوان «غوطه‌ور» پیشنهاد رضا عطاران بود.
    او همچنین با اشاره به روحانی‌بودن خود اظهار کرد: سینما برای من یک منبر نوین است؛ ابزاری برای انتقال مفاهیم از طریق قصه. همان‌طور که طلبه‌ها پس از تحصیل به تبلیغ می‌پردازند، من هم سینما را رسانه‌ای برای گفت‌وگو با مخاطب می‌دانم.


    English Summary

    “Ghotvar” and a Smooth Crime Narrative
    According to Faranema, the Iranian film Ghotvar, directed by Javad Hekmati, was discussed during its press conference at the 44th Fajr Film Festival. Actor Mehran Ghafourian praised the film for its clear and smooth police narrative without unnecessary complications. The filmmakers highlighted the film’s social and crime-driven themes, its ethical approach to sensitive issues, and its attempt to expand genre diversity in Iranian cinema.

    ثبت دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *