• ارتباط با ما
  • کارگردان «دختر پری‌خانم»: فجر را جشن نمی‌دانم؛ یک حضور حرفه‌ای است

    به گزارش فرانما، نشست خبری فیلم سینمایی «دختر پری‌خانم» به کارگردانی علیرضا معتمدی عصر ۱۵ بهمن در پردیس ملت برگزار شد. این فیلم یکی از آثار بخش اصلی چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر است و نشست آن با حضور کامبیز دارابی (تهیه‌کننده اجرایی)، سهند مهدی‌زاده (آهنگساز) و علیرضا معتمدی (کارگردان و تهیه‌کننده) برگزار شد.

    معتمدی: روزگار تلخ و تاریکی را می‌گذرانیم

    معتمدی در ابتدای نشست با اشاره به شرایط اجتماعی اخیر گفت:

    «هیچ‌کدام از ما حال خوبی نداریم. کشور ما روزگار تلخ و تاریکی را می‌گذراند؛ جوانانی که جانشان را از دست می‌دهند، عزیزانی که در جنگ ۱۲ روزه شهید شدند. سال‌هاست حقیقت و دروغ در هم تنیده و مردم به نقطه‌ای رسیده‌اند که احساس بی‌چاره‌گی می‌کنند.»

    او با اشاره به بیتی از شاهنامه گفت:

    «شبی چون شب روی شسته به قیر / نه بهرام پیدا نه کیوان نه تیر این بیت شرح حال امروز ماست.»

    تنها راه نجات: احترام به فردیت و به رسمیت شناختن درد یکدیگر

    معتمدی ادامه داد:

    «ایران سرزمین متکثر است. تنها راه نجات ما این است که فردیت یکدیگر را به رسمیت بشناسیم. هرکس در خلوت خود درگیر نبردی است. باید از آدم‌ها به اندازه توان و ادراکشان انتظار داشته باشیم و بگذاریم مردم آن‌طور که می‌خواهند زندگی کنند.»

    حضور در جشنواره فجر؛ تصمیمی حرفه‌ای

    او درباره حضور فیلم در جشنواره گفت:

    «با احترام به کسانی که شرکت نمی‌کنند، ما از همه روزنه‌ها و امکانات استفاده می‌کنیم. پنج سال برای ساخت دختر پری‌خانم تلاش کردم. مسیرهای طولانی برای دریافت پروانه طی شد. حضور ما در جشنواره یک تصمیم حرفه‌ای و ادامه روند تولید و برنامه‌ریزی اکران است.»

    معتمدی تأکید کرد:

    «فجر را هیچ‌وقت جشن ندیده‌ام؛ یک نمایشگاه تخصصی سالانه است، مثل نمایشگاه صنایع کاغذ یا کفش.»

    ریشه شخصی فیلم: ترومای از دست دادن مادر

    معتمدی درباره جهان فیلمسازی‌اش گفت:

    «سه فیلم من از تکه‌های وجود خودم شکل گرفته‌اند. رضا درباره تنهایی بود، چرا گریه نمی‌کنی درباره از دست دادن چیزی که برایش جنگیده‌ای. اما دختر پری‌خانم ریشه‌ای عمیق‌تر دارد.»

    او برای نخستین‌بار از دلیل شخصی ساخت فیلم گفت:

    «مادرم را در جوانی در تصادف از دست دادم. ترومای وحشتناکی بود. سال‌ها تلاش کردم درباره‌اش فیلم بسازم اما نمی‌توانستم. هنگام ساخت این فیلم فهمیدم همیشه منتظر بودم کسی به من بگوید شاید روزی مادرت برگردد. این نیاز پنهان، دلیل ساخت فیلم بود.»

    رئالیسم جادویی و الهام از داستان‌های کهن ایرانی

    معتمدی گفت:

    «در دو فیلم قبلی هم تجربه رئالیسم جادویی را داشتم. این‌بار خواستم آن را با مدل داستان‌گویی مورد علاقه‌ام که از داستان‌های کهن ایرانی الهام می‌گیرد، ترکیب کنم.»

    چرا شخصیت مرد در فیلم حضور ندارد؟

    او توضیح داد:

    «جهان فیلم بین رویا و واقعیت است. مرد داستان جهان خود و مادرش را ایزوله کرده و کسی را به آن راه نمی‌دهد. زنانی که وارد داستان می‌شوند، تکه‌هایی از گذشته مادر هستند و جهان زنانه فیلم را حفظ می‌کنند.»

    موسیقی سه‌پرده‌ای با رگه‌های فانتزی

    سهند مهدی‌زاده آهنگساز فیلم گفت:

    «موسیقی از دل فیلمنامه شکل گرفت. سه پرده موسیقی ساختیم که رگه‌هایی از فانتزی دارد، اما تلاش کردم به لایه‌های شخصیتی نزدیک شوم.»

    چالش پروانه ساخت و ضرورت اصلاح قوانین

    معتمدی درباره مشکلات ساخت فیلم گفت:

    «امروز بسیاری بدون مجوز فیلم می‌سازند و با برخورد مواجه می‌شوند. این قوانین دست‌وپاگیر افراد را به مجرم تبدیل می‌کند. امیدوارم سال آینده این مشکل حل شود تا همه بتوانند فیلم بسازند.»

    پذیرش پروژه در فارابی؛ سهم ۵۰-۵۰

    او درباره جذب سرمایه گفت:

    «در پیچینگ فارابی تنها ۱۰ دقیقه فرصت داشتم از پروژه دفاع کنم. تجربه همکاری با سرمایه‌گذاران ایرانی و خارجی کمک کرد. فیلم پذیرفته شد و سهم ما و فارابی از پروژه پنجاه پنجاه است.»

    سه فیلم، یک مضمون مشترک: انسان در بحران

    معتمدی در پایان گفت:

    «هر سه فیلم من درباره آدمی است که در شرایط بحرانی قرار گرفته و هیچ عملی نمی‌تواند انجام دهد تا از مخمصه بیرون بیاید.»


    Director of ‘Dokhtar-e Pari Khanom’: Our Presence at Fajr Is a Professional Decision, Not a Celebration

    At the Fajr Film Festival Q&A, director Alireza Motamedi explained that participating in the festival is a professional continuation of the film’s production, not a political stance. He discussed the personal roots of Dokhtar-e Pari Khanom, inspired by the trauma of losing his mother, and emphasized the need to respect individual experiences in today’s turbulent social climate.

    ثبت دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *