به گزارش فرانما، در روزهایی که کشور درگیر حملات نظامی و التهاب ناشی از جنگ است، بحث درباره نقش سینمای ایران در بازنمایی این وضعیت دوباره مطرح شده است. در همین زمینه، علی ملاقلیپور ـ فیلمساز جوان و فرزند زندهیاد رسول ملاقلیپور ـ در گفتوگویی مفصل با روزنامه اعتماد درباره نسبت سینمای امروز با جنگ، وضعیت تولید آثار دفاع مقدس، نگاه پدرش به سینما و شرایط فیلمسازی در ایران سخن گفته است.
سینمای جنگ زمانی معنا دارد که جامعه درگیر آن باشد
ملاقلیپور معتقد است سینمای جنگ تنها زمانی میتواند اثرگذار باشد که جامعه واقعاً با جنگ مواجه باشد. او میگوید: «وقتی موشک وارد شهرها شده و اخبار جنگ مثل نان شب شده، جنگ تبدیل به مسأله اجتماعی میشود.» به باور او، در سالهای گذشته فیلمهای دفاع مقدس در گیشه کمفروغ بودند، اما امروز شرایط متفاوت است و جامعه با جنگ درگیر است.
انتقاد از سفارشیسازی و تولیدات عجولانه
یکی از بخشهای مهم گفتوگو، نقد صریح او به روند تولید آثار جنگی در سالهای اخیر است. او میگوید: «سفارشیسازها هنوز جنگ شروع نشده، فیلمنامههایشان آماده شده و خیلی بزندررویی فیلمهایشان را ساختهاند.» ملاقلیپور این روند را نتیجه تقسیم بودجه میان گروههای محدود و تولید فیلمهای «چای کیسهای» میداند؛ آثاری که بدون پختگی و تأمل ساخته میشوند.
رسول ملاقلیپور؛ فیلمسازی اجتماعی، نه صرفاً جنگی
علی ملاقلیپور تأکید میکند که پدرش هیچگاه فیلم جنگی به معنای ژانری آن نساخت، بلکه آثارش اجتماعی بودند: «اگر دوربینش در خاکریز بود، چون خاکریز دغدغه مردم بود.» او یادآوری میکند که فیلمهایی مانند میم مثل مادر، نسل سوخته و مجنون ادامه همان نگاه اجتماعی بودند.
چرا نسل تازهای از فیلمسازان جنگ ظهور نکرده است؟
ملاقلیپور دلیل این موضوع را ساختار بودجه و سفارش میداند: «بودجهها بین خودیها تقسیم میشود… کسی نمیپرسد کی وقت کردی فکر کنی و بنویسی؟» به باور او، این روند اجازه ظهور استعدادهای تازه را نمیدهد.
اگر رسول ملاقلیپور زنده بود…
او درباره نگاه احتمالی پدرش به جنگ امروز میگوید: «حتماً نگران و پرتلاش کار میکرد… هم سینمای اجتماعی را ادامه میداد و هم دفاع مقدس را از دل اجتماع روایت میکرد.» او تأکید میکند که پدرش «دفاع را ارزشمند میدانست، نه جنگ را».
تحلیل او از وضعیت امروز و سکوت هنرمندان
ملاقلیپور سکوت بسیاری از هنرمندان را ناشی از تجربههای تلخ، ترس از مصادره شدن و فاصله میان مردم و ساختارها میداند. او میگوید: «خیلیها دلشان میخواهد برای دفاع از ایران به میدان بیایند، اما میدانند حضورشان به نفع جریانی خاص مصادره میشود.»
از «کارآگاهان کوچک» تا دغدغههای کودک و آموزش
ملاقلیپور درباره سریال تازهاش «کارآگاهان کوچک» نیز توضیح میدهد که هدف سریال، آموزش سه اصل به کودکان است: «خوب دیدن، خوب پرسیدن و نتیجهگیری.» او میگوید سریال تلاش دارد کودکان را با شیوههای کلاهبرداری، خطرات اجتماعی و مهارت «نه گفتن» آشنا کند.
انتخاب بوشهر برای لوکیشن؛ احیای هویت بومی
او دلیل انتخاب بوشهر را دوری از فضای تکراری تهران و استفاده از فرهنگ بومی میداند: «وقتی رسانه گویشها را پخش کند، بچهها به بوم خودشان افتخار میکنند.»
نگرانی برای کودکان در روزهای جنگ
ملاقلیپور معتقد است کودکان باید هم از واقعیت جنگ آگاه شوند و هم از اخبار سنگین دور بمانند. او تجربه شخصیاش از روزهای اخیر را نقل میکند: «موشکی سر کوچهمان خورد… دخترم گفت وقتی بزرگ شدم میخواهم موشک بسازم که دیگر ما را نزنند.»
Ali Molagholipour Criticizes “Instant War Films” and Reflects on His Father’s Legacy
In a detailed interview, Iranian filmmaker Ali Molagholipour discusses the current state of war cinema in Iran, criticizing rushed and commissioned productions and reflecting on the legacy of his father, the late Rasul Molagholipour. He also speaks about his new children’s series, cultural identity, and the challenges artists face during wartime.
