فیلم «تهران، کنارت» از همان دقایق ابتدایی تلاش میکند خود را بهعنوان یک عاشقانه شهری متفاوت معرفی کند. عاشقانهای که در دل تهران پرشتاب شکل میگیرد و با ریتم تند، دیالوگهای سرزنده و فضاسازی پرتحرک پیش میرود. فیلم تا نیمه راه، با اتکا به بازیهای کنترلشده و ضرباهنگ مناسب، موفق میشود مخاطب را همراه کند و وعده یک تجربه احساسی معاصر را بدهد.
بازی علی شادمان؛ نقطه قوتی که محل نقد هم شده است
یکی از عناصر برجسته فیلم، بازی علی شادمان در نقش پاشاست؛ شخصیتی که مدام در معرض موقعیتهای غیرمنتظره قرار میگیرد و همین تنشهای پیدرپی، انرژی فیلم را بالا نگه میدارد. با این حال، بخشی از نقدهای رسانهای به همین نقطه متمرکز شدهاند: شدت و تکرار موقعیتها گاهی از مرز واقعنمایی عبور میکند و به اغراق نزدیک میشود. اغراقی که اگرچه میتواند بخشی از منطق یک عاشقانه پرهیجان باشد، اما در برخی لحظات انسجام شخصیتپردازی را تحت تأثیر قرار میدهد.
تدوین غیرخطی؛ انتخابی جسورانه با نتایج دوگانه
فیلم از تدوین غیرخطی بهره میبرد؛ انتخابی که به روایت پویایی بیشتری میدهد و آن را از یک عاشقانه کلاسیک فاصله میدهد. این ساختار در بسیاری از لحظات به فیلم کمک میکند تا میان گذشته و اکنون، میان احساس و واقعیت، رفتوآمدی جذاب ایجاد کند. اما برخی از کاتها و پرشهای زمانی چسبندگی لازم را ندارند و همین باعث میشود ریتم فیلم در چند نقطه دچار گسست شود؛ موضوعی که در نقدهای منتشرشده نیز مورد اشاره قرار گرفته است.
روابط احساسی؛ شدت لحظهها بهجای منطق دراماتیک
رابطه میان پاشا و لیلی با بازی آناهیتا افشار نیز واکنشهای متفاوتی برانگیخته است. فیلم در ترسیم این رابطه، بیش از آنکه به زمینهسازی احساسی تکیه کند، بر شدت لحظهها و رفتارهای ناگهانی تمرکز دارد. برخی منتقدان معتقدند فیلم میتوانست برای انتخابها و اصرارهای این دو شخصیت، منطق دراماتیک قویتری ارائه دهد.
از میانه فیلم به بعد، روایت وارد فضایی میشود که برای بخشی از مخاطبان «جسارت فرمی» و برای بخشی دیگر «اغراق و شلوغکاری» تلقی شده است. دوگانهای که نشان میدهد فیلم در مرز میان تجربهگرایی و بیثباتی روایی حرکت میکند.
موفقیت در گیشه؛ اختلافنظرها مانع جذب مخاطب نشد
با وجود نقدها، «تهران، کنارت» در گیشه عملکردی کاملاً موفق داشته است. در هفته منتهی به ۱۳ خرداد ۱۴۰۵، در حالی که فروش کلی سینماها نسبت به هفته قبل حدود پنج میلیارد تومان کاهش داشت. و فیلم تازهای هم وارد چرخه اکران نشد، این فیلم توانست صدرنشین جدول فروش باقی بماند.
در همین هفته، سینماهای کشور:
- ۲۵۷٬۵۰۸ مخاطب
- ۳۳ میلیارد تومان فروش
ثبت کردند و بخش قابل توجهی از این فروش متعلق به «تهران، کنارت» بود؛ موفقیتی که نشان میدهد فیلم توانسته با وجود اختلافنظرها، مخاطب عام را جذب کند و درباره خود گفتوگو ایجاد کند.
جمعبندی نقد
«تهران، کنارت» فیلمی است که میان تجربهگرایی فرمی و یک عاشقانه شهری در نوسان است. نوسانی که هم نقطه قوت آن است و هم نقطه ضعف. فیلم نه کاملاً در چارچوبهای کلاسیک میگنجد و نه بهطور کامل به سمت ساختارشکنی میرود؛ و همین ویژگی باعث شده به اثری بحثبرانگیز تبدیل شود. چه آن را دوست داشته باشیم و چه نقدش کنیم، نمیتوان انکار کرد که «تهران، کنارت» توانسته مخاطب را درگیر کند و جایگاهی قابل توجه در گیشه به دست آورد.
