فیلم زیرزمینی «کمدی الهی» به کارگردانی علی عسگری در بخش افقهای جشنواره ونیز ۲۰۲۵ پذیرفته شد. این فیلم، خارج از چارچوبهای نظارتی و بدون دریافت مجوز رسمی در ایران تولید شده است.
در سالهای اخیر، توجه جشنوارههای بینالمللی به سینمای زیرزمینی ایران افزایش یافته. فیلمهایی که با دور زدن ساختارهای رسمی، روایتهایی شخصی و مستقل را پیش میبرند. فیلمسازانی چون محمد رسولاف، جعفر پناهی و سهیل بیرقی پیشتر همین مسیر را تجربه کردهاند.
حضور فیلم «کمدی الهی» در ونیز، بازتابی است از یک روند گستردهتر. بسیاری از فیلمسازان جوان ایرانی، با آگاهی از مخاطرات قانونی، مسیر ساخت فیلم زیرزمینی را انتخاب میکنند تا آثارشان به جشنوارههای جهانی راه پیدا کند.
اکنون این پرسش مطرح است: آیا سازمان سینمایی ایران در برابر این جریان، سیاست جدیدی اتخاذ خواهد کرد؟ یا همچنان به محدودیتهای موجود پایبند خواهد ماند؟
