تاوان؛ قصه آدمهایی که پیش از محکومیت، شکست خوردهاند
سجاد خلیلزاده | یادداشتی بر نمایش «تاوان» مقدمه در زندگی، بعضی حکمها پیش از آنکه دادگاه آنها را صادر کند، در سکوت خانهها، خیابانها و…
نمایش شهرک؛ وقتی دوربین، سکوت را روایت میکند
سجاد خلیلزاده | یادداشتی بر نمایش «شهرک» دیباچه هر اجرا، پیش از آنکه با نخستین دیالوگ آغاز شود، با یک تصویر، یک سکوت یا…
آنسوی روشنایی؛ تأملی بر شعلههای سرکش تاریکی وپرسش انسان از حقیقت
سجاد خلیلزاده | یادداشتی درباره نمایش «نمایش شعلههای سرکش تاریکی» چراغهای سالن خاموش میشوند؛ لحظهای که در تئاتر، بیش از آنکه آغاز یک اجرا باشد،…
وقتی رأی دادن بخشی از نمایش میشود؛ یادداشتی بر اجرای «کُت»
سجاد خلیلزاده | نقد نمایش «کت» به گزارش فرانما نمایش «کت» با کارگردانی سپنتا پزشکی، تجربهای متفاوت از تماشای تئاتر ارائه میدهد؛ تجربهای که از لحظه…
«نسل سکوت»؛ نمایشی برای اندیشیدن به صداهای خاموش
نقد | سجاد خلیلزاده نمایش «نسل سکوت» به نویسندگی محمدرضا عطاییفر و کارگردانی محمدهادی عطایی تلاشی است برای بازخوانی تجربهی جنگ از منظر حافظه، سکوت و…
«گارس»؛ جدال با پرستشهای نوین در صحنهای مینیمال
نقد |سجاد خلیلزاده نمایش «گارس» به نویسندگی و کارگردانی ناصر صوفی، در نگاه نخست تلاشی است برای پیوند زدن اسطورهپردازی با دغدغههای اجتماعی معاصر. آنچه بیش…
بازجویی از حقیقت در ذهن قربانی؛ نگاهی تحلیلی به نمایش «۹۱» آرش دادگر
سجاد خلیل زاده | نقد نمایش نود و یک ۹۱ نبشقبر حقیقت در ذهنی مخدوش؛ نگاهی نو به نمایش «۹۱» آرش دادگر در روزگاری…