به گزارش فرانما، «نفرین توقیف» تازه‌ترین ساخته محسن امیریوسفی، نخستین نمایش جهانی خود را در هفتادمین جشنواره فیلم لندن تجربه می‌کند؛ کمدی‌ای خودزندگی‌نامه‌ای که فیلمساز در آن با «فرشته مرگ» درباره مسیر پرماجرای فیلمسازی و تجربه‌هایش از ساخته‌شدن و نمایش آثارش گفت‌وگو می‌کند.
فیلم با عنوان انگلیسی The Banning Curse در بخش Laugh جشنواره BFI London Film Festival انتخاب شده است.
«نفرین توقیف» ۸۸ دقیقه زمان دارد و محصول سال ۲۰۲۶ ایران است.
محسن امیریوسفی نویسنده و کارگردان فیلم است و خودش نیز در آن مقابل دوربین حضور دارد.
نخستین نمایش اعلام‌شده فیلم پنجشنبه ۱۵ اکتبر، برابر با ۲۳ مهر ۱۴۰۵ در لندن برگزار می‌شود.
«نفرین توقیف» در مسابقه اصلی نیست
در برخی خبرهای اولیه، از حضور فیلم در «بخش رسمی جشنواره لندن» سخن گفته شده است.
این تعبیر در معنای کلی، یعنی حضور فیلم در برنامه رسمی جشنواره، درست است؛ اما ممکن است این تصور را ایجاد کند که «نفرین توقیف» وارد مسابقه اصلی BFI شده است.
فیلم امیریوسفی در Official Competition حضور ندارد.
جشنواره فیلم لندن آثار بلند خود را در چند شاخه موضوعی مانند Love، Debate، Laugh، Dare، Thrill، Cult، Journey و Experimenta تقسیم می‌کند.
«نفرین توقیف» در بخش Laugh قرار گرفته؛ بخشی که بر آثاری با محوریت کمدی و طنز متمرکز است.
نخستین نمایش جهانی در لندن
اهمیت حضور «نفرین توقیف» در جای دیگری است.
BFI آن را در فهرست فیلم‌هایی قرار داده که نخستین نمایش جهانی خود را در دوره هفتادم جشنواره تجربه خواهند کرد.
تنها ۹ فیلم بلند جشنواره امسال در این گروه قرار دارند.
به این ترتیب، لندن نخستین محل نمایش عمومی تازه‌ترین ساخته امیریوسفی خواهد بود.
این فیلم در کنار آثاری از فیلمسازانی چون کارول مورلی و مایکل وینترباتم، از رونمایی‌های جهانی دوره ۲۰۲۶ جشنواره است.
گفت‌وگوی فیلمساز با فرشته مرگ
اطلاعات منتشرشده از سوی BFI برای نخستین بار تصویر روشن‌تری از ساختار «نفرین توقیف» ارائه می‌دهد.
فیلم یک اتو‌فیکشن سینمایی یا داستان خودزندگی‌نامه‌ای تخیلی است.
در این روایت، محسن امیریوسفی با فرشته مرگ درباره کارنامه و زندگی حرفه‌ای خود گفت‌وگو می‌کند.
اما فیلم صرفاً یک زندگی‌نامه مستند نیست.
امیریوسفی زندگی واقعی، بازسازی داستانی و تصاویر آرشیوی را با یکدیگر ترکیب کرده است.
در نتیجه، مسیر حرفه‌ای کارگردان با بخشی از تحولات اجتماعی و فرهنگی چند دهه اخیر ایران گره می‌خورد.
BFI: طنزی درباره فراز و فرود فیلمسازی
معرفی رسمی جشنواره، «نفرین توقیف» را اثری طنزآمیز درباره فراز و فرودهای فیلمسازی رادیکال توصیف کرده است.
برنامه‌ریز جشنواره نیز بر ترکیب زندگی‌نامه و داستان‌پردازی در فیلم تأکید دارد.
طبق معرفی BFI، امیریوسفی در فیلم به گذشته کاری خود نگاه می‌کند و از تصاویر آرشیوی برای پیوند دادن تجربه شخصی‌اش با فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران استفاده می‌کند.
بنابراین عنوان «نفرین توقیف» مستقیماً با یکی از موضوعات تکرارشونده کارنامه او ارتباط دارد.
کارنامه‌ای که توقیف بخشی از آن شد
محسن امیریوسفی در طول فعالیت حرفه‌ای خود چند بار با تأخیر در نمایش آثارش روبه‌رو شده است.
«خواب تلخ» نخستین فیلم بلند او در سال ۲۰۰۴ ساخته شد.
فیلم در بخش دوهفته کارگردانان جشنواره کن به نمایش درآمد و با استقبال منتقدان مواجه شد.
با این حال، اکران عمومی آن در ایران سال‌ها به تعویق افتاد و در نهایت پس از حدود ۱۲ سال امکان نمایش عمومی پیدا کرد.
فیلم دوم او، «آتشکار» نیز مدتی امکان اکران نداشت.
«آشغال‌های دوست‌داشتنی» نیز چند سال پس از تولید به نمایش عمومی رسید.
همین تجربه‌های متوالی اکنون ظاهراً به بخشی از خود موضوع فیلم تازه امیریوسفی تبدیل شده‌اند.
از «خواب تلخ» تا فرشته مرگ
حضور فرشته مرگ در «نفرین توقیف» از منظر کارنامه امیریوسفی نیز انتخاب قابل توجهی است.
مرگ یکی از عناصر اصلی نخستین فیلم بلند او، «خواب تلخ»، بود.
آن فیلم درباره مرد سالخورده‌ای است که سال‌ها در قبرستان کار کرده و با نزدیک‌شدن پایان زندگی خود روبه‌رو می‌شود.
بیش از دو دهه بعد، امیریوسفی بار دیگر به این شخصیت استعاری بازگشته است.
این بار اما خود فیلمساز مقابل فرشته مرگ قرار می‌گیرد و درباره زندگی و سینمای خودش حرف می‌زند.
در نتیجه «نفرین توقیف» می‌تواند نوعی گفت‌وگوی تازه با جهان نخستین فیلم بلند او نیز تلقی شود.
«خواب تلخ» و موفقیت در کن
«خواب تلخ» در سال ۲۰۰۴ در Directors’ Fortnight جشنواره کن نمایش داده شد.
فیلم در جوایز همان سال کن موفق به دریافت تقدیر ویژه دوربین طلایی شد.
این تمایز اهمیت دارد؛ برنده اصلی Caméra d’Or سال ۲۰۰۴ «Or» ساخته کرن یدایا بود و «خواب تلخ» همراه با فیلم «Passages» تقدیر ویژه دریافت کرد.
فیلم امیریوسفی همچنین در جشنواره‌های دیگری از جمله تسالونیکی حضور موفقی داشت.
«خواب تلخ» بعدها به یکی از آثاری تبدیل شد که نام امیریوسفی را در فضای جشنواره‌ای بین‌المللی مطرح کرد.
آخرین فیلم داستانی جشنواره‌ای؛ «آتشکار»
دومین فیلم بلند امیریوسفی، «آتشکار»، در سال ۲۰۰۹ به بخش مسابقه جهانی جشنواره مونترال راه یافت.
فیلم با بازی حمید فرخ‌نژاد داستان کارگری را روایت می‌کند که قصد انجام عمل وازکتومی دارد، اما روح پدرش با تصمیم او مخالفت می‌کند.
«آتشکار» در مونترال جایزه نوآوری را دریافت کرد و نامزد جایزه اصلی Grand Prix des Amériques نیز بود.
اگر معیار را تنها فیلم‌های بلند داستانی مستقل امیریوسفی در جشنواره‌های خارجی قرار دهیم، «نفرین توقیف» ۱۷ سال پس از «آتشکار» به این مسیر بازمی‌گردد.
اما غیبت جشنواره‌ای دقیقاً ۱۷ سال نبود
با این حال، تعبیر «۱۷ سال دوری از جشنواره‌های جهانی» نیازمند اصلاح است.
امیریوسفی پس از «آتشکار» نیز در پروژه‌های جشنواره‌ای حضور داشت.
او یکی از کارگردانان مستند «کهریزک، چهار نگاه» بود؛ فیلمی اپیزودیک که در کنار رخشان بنی‌اعتماد، پیروز کلانتری و بهمن کیارستمی ساخته شد.
این مستند در سال ۲۰۱۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم دبی حضور داشت و جایزه ویژه هیأت داوران بخش مستند آسیا-آفریقا را دریافت کرد.
فیلم سال بعد نیز در جشنواره فیلم پارسی استرالیا به نمایش درآمد.
از این رو، توصیف دقیق‌تر این است که «نفرین توقیف» بازگشت یک فیلم بلند داستانی مستقل از امیریوسفی به مدار جشنواره‌های جهانی پس از ۱۷ سال است.
«آشغال‌های دوست‌داشتنی» و شش سال انتظار
پس از «آتشکار»، امیریوسفی «آشغال‌های دوست‌داشتنی» را ساخت.
فیلم درباره پیرزنی است که در جریان حوادث پس از انتخابات سال ۱۳۸۸، نگران وسایلی در خانه‌اش می‌شود که ممکن است برای اعضای خانواده دردسرساز شوند.
هدیه تهرانی، شهاب حسینی، نگار جواهریان، اکبر عبدی، صابر ابر، حبیب رضایی و شیرین یزدان‌بخش از بازیگران فیلم بودند.
این اثر پس از چند سال انتظار سرانجام در سال ۱۳۹۷ امکان اکران عمومی پیدا کرد.
خود همین تجربه نیز احتمالاً یکی از نقاط مهم روایتی است که «نفرین توقیف» درباره کارنامه سازنده‌اش شکل می‌دهد.
«قیف»؛ کمدی متفاوت امیریوسفی
امیریوسفی در سال ۱۴۰۳ نیز کمدی «قیف» را با بازی رضا عطاران ساخت.
این فیلم برخلاف بخش مهمی از آثار قبلی او بدون یک دوره طولانی انتظار وارد چرخه اکران عمومی شد.
«قیف» یک کمدی فانتزی درباره موجودی غیرزمینی است و مسیر متفاوتی در کارنامه فیلمساز به شمار می‌رود.
با این حال، شواهدی از حضور بین‌المللی گسترده آن در جشنواره‌های معتبر در دست نیست.
دو سال پس از «قیف»، امیریوسفی حالا با پروژه‌ای شخصی‌تر به فضای جشنواره‌های جهانی بازگشته است.
خود امیریوسفی در نقش خودش
یکی از وجوه متفاوت «نفرین توقیف» این است که محسن امیریوسفی خودش یکی از شخصیت‌های فیلم است.
BFI نام او را هم به‌عنوان کارگردان و فیلمنامه‌نویس و هم به‌عنوان فرد حاضر مقابل دوربین ثبت کرده است.
این انتخاب مرز میان مستند، خاطره‌نگاری و داستان را کم‌رنگ‌تر می‌کند.
فیلم درباره کارگردانی به نام محسن امیریوسفی نیست؛ درباره خود اوست، اما در قالب روایتی ساخته‌شده و تخیلی.
به همین دلیل جشنواره از اصطلاح cinematic autofiction برای توصیف اثر استفاده کرده است.
تصاویر آرشیوی؛ پلی میان زندگی و تاریخ
بخش دیگری از ساختار فیلم بر تصاویر آرشیوی استوار است.
طبق معرفی جشنواره، امیریوسفی از مجموعه‌ای گسترده از تصاویر گذشته برای ساخت جهان فیلم استفاده کرده است.
این آرشیو تنها سابقه شخصی کارگردان را ثبت نمی‌کند.
فیلم تلاش دارد تجربه او را با تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران در دوره فعالیتش پیوند بزند.
به این ترتیب، داستان توقیف یا نمایش یک فیلم به موضوعی بزرگ‌تر درباره رابطه سینماگر، جامعه و زمانه تبدیل می‌شود.
هفتادمین جشنواره فیلم لندن
هفتادمین دوره BFI London Film Festival از ۷ تا ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۵ تا ۲۶ مهر ۱۴۰۵ برگزار می‌شود.
برنامه امسال شامل ۲۵۱ اثر از ۸۸ کشور است؛ مجموعه‌ای از فیلم بلند، کوتاه، سریال و آثار تعاملی.
در این دوره ۳۳ نخستین نمایش جهانی ثبت شده که ۹ مورد آنها فیلم بلند هستند.
جشنواره با «Elsinore» ساخته سایمون استون افتتاح می‌شود و با «The Debut» به کارگردانی جسی آیزنبرگ به پایان می‌رسد.
جای «نفرین توقیف» در بخش Laugh
بخش Laugh امسال تنها به کمدی‌های متعارف اختصاص ندارد.
فیلم‌های این بخش از طنز سیاه و کمدی اجتماعی تا آثار تجربی‌تر را شامل می‌شوند.
در کنار «نفرین توقیف»، آثاری چون «Lali»، «Hot Water»، «The Fox»، «The History of Concrete» و «Wicker» نیز در این شاخه قرار دارند.
قرار گرفتن فیلم امیریوسفی در این بخش نشان می‌دهد BFI بیش از وجه سیاسی یا زندگی‌نامه‌ای، ساختار طنز و کمدی آن را به‌عنوان دروازه اصلی مواجهه مخاطب با فیلم انتخاب کرده است.
رونمایی در ۲۳ مهر
نخستین نمایش ثبت‌شده «نفرین توقیف» در برنامه جشنواره برای پنجشنبه ۱۵ اکتبر، ساعت ۱۶ در سالن ICA لندن در نظر گرفته شده است.
این نمایش، نخستین مواجهه عمومی مخاطبان و منتقدان با فیلم خواهد بود.
تا اینجا اطلاعاتی درباره اکران عمومی فیلم در ایران یا حضورهای بعدی جشنواره‌ای آن منتشر نشده است.
اما یک چیز مشخص است:
محسن امیریوسفی بیش از دو دهه بعد از «خواب تلخ»، دوباره با فرشته مرگ وارد سینما شده؛ این بار برای روایت داستان خودش و فیلم‌هایی که نمایششان همیشه ساده نبوده است.
.
Mohsen Amiryoussefi’s “The Banning Curse” to World Premiere in London
Faranema reports that “The Banning Curse” (Nefrin-e Toghif), the new feature by Iranian filmmaker Mohsen Amiryoussefi, will have its world premiere at the 70th BFI London Film Festival.
The 88-minute Iranian film has been selected for the festival’s Laugh strand.
Amiryoussefi is credited as writer-director and also appears on screen as himself.
The first announced screening will take place at London’s ICA on October 15, 2026.
Not in the Official Competition
Some early reports described the film as being selected for the festival’s “official section.”
While it is part of the official BFI London Film Festival programme, “The Banning Curse” is not one of the ten films competing in the Official Competition for Best Film.
Instead, it appears in Laugh, one of LFF’s thematic strands.
The distinction is important because the festival separates its competitive lineup from strands such as Love, Debate, Laugh, Dare, Thrill, Cult, Journey, Create and Experimenta.
A World Premiere
The film nevertheless holds a prominent place in the 2026 programme.
BFI has officially identified “The Banning Curse” as one of the feature films receiving a world premiere at this year’s festival.
Only nine features in the 2026 programme are listed as world premieres.
London will therefore be the first public presentation of Amiryoussefi’s latest work.
A Conversation With the Angel of Death
BFI describes the film as a cinematic autofiction in which Amiryoussefi reflects on his eventful filmmaking career while conversing with the Angel of Death.
The film combines autobiography, constructed fiction and extensive archival material.
Through that structure, Amiryoussefi’s own professional experiences are intertwined with several decades of Iranian social, political and cultural history.
The title directly refers to a recurring issue in the filmmaker’s career: several of his films faced lengthy delays before public release in Iran.
From “Bitter Dream” to “The Banning Curse”
The presence of the Angel of Death also creates an intriguing connection with Amiryoussefi’s first feature, “Bitter Dream” (Khab-e Talkh).
That 2004 film focused on an elderly cemetery worker confronting his own mortality.
More than two decades later, Amiryoussefi himself now appears opposite a fictional Angel of Death to look back on his career.
“Bitter Dream” screened in Directors’ Fortnight at the 2004 Cannes Film Festival.
It received a Caméra d’Or Special Distinction, rather than the main Caméra d’Or prize.
The film subsequently screened widely on the international festival circuit.
“Fire Keeper” and Montreal
Amiryoussefi’s second feature, “Fire Keeper” (Atashkar), competed at the Montreal World Film Festival in 2009.
The comedy, starring Hamid Farrokhnezhad, follows a worker who plans to undergo a vasectomy while the ghost of his father tries to stop him.
The film won Montreal’s Innovation Award and was nominated for the festival’s Grand Prix des Amériques.
If only Amiryoussefi’s independently directed fiction features are considered, “The Banning Curse” marks his return to a major international festival circuit 17 years after “Fire Keeper.”
Why “17 Years Away” Needs Qualification
The claim that Amiryoussefi has been entirely absent from international festivals for 17 years is not strictly accurate.
He was one of the directors of the 2012 documentary “Kahrizak, Four Views,” alongside Rakhshan Banietemad, Pirooz Kalantari and Bahman Kiarostami.
The documentary screened at the Dubai International Film Festival and won the Special Jury Prize in the AsiaAfrica Documentary section.
It was also selected for the Persian Film Festival in Australia in 2013.
“The Banning Curse” is therefore more accurately described as Amiryoussefi’s first independently directed fiction feature to return to a major international festival after 17 years.
“Lovely Trash”
Amiryoussefi later made “Lovely Trash,” a film centered on an elderly woman trying to remove potentially troublesome belongings from her home during the aftermath of Iran’s 2009 presidential election.
The film featured Hediyeh Tehrani, Shahab Hosseini, Negar Javaherian, Akbar Abdi, Saber Abar, Habib Rezaei and Shirin Yazdanbakhsh.
It remained unreleased for several years before eventually reaching Iranian cinemas.
That experience, along with the delayed releases of earlier works, forms an important background to the new film’s title and subject.
The Filmmaker Plays Himself
One of the distinguishing elements of “The Banning Curse” is Amiryoussefi’s appearance as himself.
The film is therefore neither a conventional documentary nor a straightforward fictional biography.
Instead, it turns the filmmaker’s life into constructed cinema.
BFI describes this approach as cinematic autofiction, with personal memory, staged encounters and archival images existing within the same narrative.
London Film Festival 2026
The 70th BFI London Film Festival runs from October 7 to October 18, 2026.
The programme includes 251 titles from 88 countries across feature films, shorts, series and immersive work.
Thirty-three titles will receive world premieres, including nine feature films.
“The Banning Curse” will be one of those world-premiere features.
Its first announced screening is scheduled for October 15 at 4 p.m. at the ICA in London.
More than two decades after “Bitter Dream,” Mohsen Amiryoussefi is returning to a familiar cinematic figure — the Angel of Death — but this time to tell the story of his own life in cinema.
